Ανατομία Ώμου

Στις σελίδες που ακολουθούν θα περιγράψουμε τις πιο σημαντικές παθολογικές και τραυματολογικές καταστάσεις των αρθρώσεων του ανθρωπίνου σώματος.

Στόχος μας είναι να σας εξοικειώσουμε με σημαντικές έννοιες που συνδέονται με παθολογικές καταστάσεις έτσι ώστε να είστε σε θέση να κατανοήσετε μία συνομιλία με τον γιατρό που θα επιλέξετε.

Ανατομία Ώμου

Ο ώμος ή ωμική ζώνη ενώνει το άνω άκρο με τον υπόλοιπο κορμό του ανθρώπινου σώματος.

Σχηματίζεται από τη συνένωση τριών οστών:

  • Κλείδα οστό που παρουσιάζει διπλή κύρτωση σαν S και συνδέει το άνω άκρο με τον κορμό
  • Ωμοπλάτη επίπεδο, τριγωνικό οστό που παρέχει περιοχές πρόσφυσης για τους μυς της πλάτης και του τραχήλου.
  • Βραχιόνιο οστό με σφαιρική κεφαλή για την άρθρωση με την ωμογλήνη της ωμοπλάτης.Διαθέτει επίσης περιοχές πρόσφυσης για τους μύες του άνω άκρου

και περιλαμβάνει τις ακόλουθες τέσσερις αρθρώσεις :

  • Γληνοβραχιόνιο (βραχιονίο με ωμογλήνη της ωμοπλάτης)
  • Ακρωμιοκλειδική (ωμοπλάτη με κλείδα)
  • Κλειδοστερινική (κλείδα με στέρνο).
  • Θωρακοωμοπλατιαία άρθρωση(θωρακικός κλωβός και ωμοπλάτη) δεν πρόκειται όμως για πραγματική άρθρωση

Η κινητικότητα και σταθεροποίηση της ωμικής ζώνης, απαιτεί τη συνδυασμένη λειτουργία και των τεσσάρων αυτών αρθρώσεων, προκειμένου να υπάρξει μια φυσιολογική κίνηση. Η άρθρωση του ώμου κινησιολογικά είναι η πολυπλοκότερη στο ανθρώπινο σώμα. Φτάνει να αναλογιστεί κανείς πως στην άρθρωση αυτή συμμετέχει ένας μεγάλος αριθμός μυών και οστικών δομών. Η μορφολογία της ωμικής ζώνης είναι τέτοια ώστε να επιτρέπει μεγάλο εύρος κίνησης προς όλες τις κατευθύνσεις.

Το μεγάλο και περίπλοκο εύρος κίνησης κάνει την άρθρωση αρκετά ασταθή και ευάλωτη σε τραυματισμούς, ειδικά στις δυναμικές αθλητικές δραστηριότητες, με το άνω άκρο πάνω από το επίπεδο της κεφαλής.

Μεγάλος αριθμός συνδέσμων και μυών βρίσκονται γύρω από την άρθρωση προκειμένου να προσφέρουν παράλληλα σταθερότητα και έλεγχο τον κινήσεων.

Οι κινήσεις οι οποίες παρουσιάζονται στην άρθρωση του ώμου είναι οι εξής :

  • Κάμψη και έκταση.
  • Απαγωγή και προσαγωγή
  • Έσω και έξω στροφή

Σταθερότητα άρθρωσης του ώμου

Η σταθερότητα της άρθρωσης του ώμου εξαρτάται από τη συντονισμένη λειτουργία των στατικών και δυναμικών σταθεροποιητών. Ως στατικοί σταθεροποιητές θεωρούνται οι σύνδεσμοι αλλά και ο επιχείλιος χόνδρος που υπάρχει στην γληνοβραχιόνια άρθρωση και προσδίδει μεγαλύτερο βάθος στην ωμογλήνη για καλύτερη επαφή με την κεφαλή του βραχιονίου.

Ως δυναμικοί σταθεροποιητές θεωρούνται οι μύες του πετάλου των στροφέων (rotator cuff), μαζί με τη μακρά κεφαλή του δικεφάλου που λειτουργούν για την παροχή σταθεροποίησης και ελέγχου της θέσης της κεφαλής του βραχιονίου μέσα στην ωμογλήνη. Τους μύες αυτούς αποτελούν:

  • Υπερακάνθιος (supraspinatus)
  • Υπακάνθιος (infraspinatus)
  • Ελλάσων στρογγύλος (teres minor)
  • Υποπλάτιος (subscapularis)

Η ουσιαστική όμως οστική ανατομία της άρθρωσης του ώμου περιλαμβάνει μία σφαίρα (την κεφαλή του βραχιονίου) και μια μικρή κοιλότητα (την ωμογλήνη της ωμοπλάτης).

Η γληνοβραχιόνιος άρθρωση όπως επιστημονικά ονομάζεται ανήκει στις σφαιροειδείς αρθρώσεις.Εξαιτίας του σχήματός της αποτελεί μία πολυαξονική άρθρωση λόγω του ότι διαθέτει το μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας κινήσεων από κάθε άλλη άρθρωση αλλά ταυτόχρονα και την πιο συχνή σε εξαρθρήματα άρθρωση.

Συνεργασίες με ιδιωτικά Νοσοκομεία και Ομίλους