Κατάγματα Οστών

Καταγματα Οστων

Στην καθημερινή κλινική πράξη τα τροχαία και τα εργατικά ατυχήματα αποτελούν βιωματική εμπειρία διαρκώς αυξανόμενη.

Ωστόσο υπάρχουν και ατυχήματα που συμβαίνουν στο σπίτι, στη βόλτα, στην αθλητική ενασχόληση μας και γενικότερα στην καθημερινή μας ζωή. Τα πιο συχνά ατυχήματα είναι αυτά που αφορούν τα μακρά μας οστά.Όταν ένα οστό σπάσει,αυτό ονομάζεται κάταγμα.

Τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα τα οστά μας είναι κυρίως οργανικά και ανόργανα άλατα διαφόρων μετάλλων. Επιπλέον υπάρχουν και διάφορα κύτταρα που προσδίδουν στο οστό τη γνωστή σε όλους μας συμπεριφορά, του οστού δηλαδή που είναι ισχυρό ,ελαστικό και ικανό να αντέξει σε πίεση ,στροφή και ελαφρά γωνίωση.

Όταν ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση ,στροφή ή κάμψη στο οστό (απο τα όρια αντοχής του) τότε αυτό σπάζει. Αναλογικά με την ενέργεια η οποία θα απορροφηθεί από το οστό ανάλογο είναι και το μέγεθος της καταστροφής που θα υποστεί. την δυνατότητα να αποκαταστήσουμε την βλάβη.

Παρόμοια συμπεριφορά στις παραμορφωτικές δυνάμεις παρουσιάζουν και άλλα υλικά όπως είναι το ξύλο ή το μέταλλο,αν ασκήσουμε πίεση, στροφή ή κάμψη. Ωστόσο αυτά τα υλικά που αναφέραμε σαν παράδειγμα μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν και από άλλα όμοιά τους.

Τα ανθρώπινα οστά όμως δεν είναι δυνατόν να αντικατασταθούν, γιατί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ανθρωπίνου σώματος.

Ετσι είμαστε υποχρεωμένοι να βρούμε μεθόδους για να στηρίξουμε το σπασμένο οστό και να εξασφαλίσουμε στον οργανισμό μας τις συνθήκες που απαιτούνται για να αποκατασταθεί η βλάβη. Όλοι γνωρίζουμε ότι τοποθετούμε γύψο σε ένα σπασμένο κόκαλο. Μία άλλη μέθοδος είναι να βάλουμε χειρουργικά μια ισχυρή πλάκα από μέταλλο ,την οποία στηρίζουμε με βίδες πάνω στο οστό .Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι ακινητοποίησης με την χρήση συστημάτων εξωτερικής στήριξης του οστού.(εξωτερική οστεοσύνθεση).

Όλοι οι ανωτέρω τρόποι έχουν συγκεκριμένες ενδείξεις και η καταλληλότερη επιλογή τους εγκειται στην φύση του κατάγματος και στην εμπειρία του Ορθοπαιδικου χειρουργού που θα αξιολογήσει όλα τα παραπάνω.

Τι είναι τα οστά και ποιός ο ρόλος τους;

Τα οστά ή αλλιώς κόκκαλα είναι υπόλευκοι, σκληροί και ανθεκτικοί ιστοί. Συνδεόμενοι με τις αρθρώσεις, σχηματίζουν τον σκελετό του σώματος. Σε αυτόν στηρίζονται τα μαλακά μόρια και προστατεύονται ευπαθή όργανα. Επιπλέον, αποτελούν αποθήκη αλάτων ασβεστίου και φωσφόρου για τις ανάγκες του οργανισμού. Ο μυελός των οστών που υπάρχει στο κέντρο ορισμένων από αυτά διακρίνεται σε ερυθρό και κίτρινο και παράγει τα ερυθρά αιμοσφαίρια, βασικό συστατικό του αίματος.

Τα οστά μας διακρίνονται σε επιμήκη (μακρά),βραχέα ,πλατέα και σε αεροφόρα. Τα μακρά οστά στον ανθρώπινο σκελετό πλήττονται περισσότερο και απο αυτά συχνότερα υπεισέρχονται κάταγμα τα ακόλουθα

α) το βραχιόνιο ,β) το αντιβράχιο (κερκίδα-ωλένη), γ) ο μηρός δ) η κνήμη  ε) η περόνη στ) τα μετακάρπια και τα μετατάρσια.

Τί είναι κάταγμα;

Ώς κάταγμα ορίζεται η λύση της συνέχειας ενός οστού πλήρως ή μερικώς.Ένα κάταγμα συνεπώς είναι το »σπάσιμο» του οστού ή του χόνδρου.

Πώς συμβαίνουν τα κατάγματα;

Είναι συνήθως αποτέλεσμα κάκωσης (μεμονομένου τραυματικού γεγονότος) απο την επίδραση άμεσης ή έμμεσης πλήξης οπου το οστούν θραύεται στο σημείο της πρόσκρουσης (άμεση πλήξη) ή σε απόσταση απο το σημείο εφαρμογής της δύναμης(έμμεση πλήξη).

Μπορεί ωστόσο να είναι αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενης καταπόνησης (οπου δημιουργούνται ρωγμές στην επιφάνεια του οστούν) ή αποτέλεσμα παθολογικής ευθραστότητας  που οδηγεί στην αποδυνάμωσή του και στο λεγόμενο παθολογικό κάταγμα.

Ποιά η ταξινόμηση των καταγμάτων;

Τα κατάγματα ταξινομούνται από τον τύπο και τη θέση τους. Μία γενική ταξινόμηση των καταγμάτων είναι ο ακόλουθος διαχωρισμός τους σε:

  • Ανοικτό-κλειστό

  • Ατελές- πλήρες

  • Εγκάρσιο - λοξό - σπειροειδές

  • Συντριπτικό - ρωγμώδες

Ποιά η συμπτωματολογία των καταγμάτων;

Τα κλινικά γνωρίσματα ενός κατάγματος διακρίνονται σε υποκειμενικά (συμπτώματα) και σε αντικειμενικά (σημεία).

  • Τα υποκειμενικά είναι ο πόνος(ένα κάταγμα προκαλεί γενικά πόνο) και η δυσχέρεια-αδυναμία της κίνησης του μέλους που εμπεριέχει το οστούν που πάσχει.
  • Τα αντικειμενικά ευρήματα είναι: το τοπικό οίδημα, η ευαισθησία στην πίεση, η παραμόρφωση, η εκχύμωση, ο κριγμόςκαι η αφύσικη κίνηση στο σημείο της καταγματικής εστίας.

Η θέση και η σοβαρότητα του κατάγματος καθορίζουν τα συμπτώματα του κατάγματος.

Ανεξάρτητα εάν η κλινική διάγνωση είναι βέβαιη ή όχι, ο ακτινολογικός έλεγχος είναι πάντα απαραίτητος για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη του κατάγματος και να προσχεδιαστεί ή θεραπεία.

Ο ακτινολογικός έλεγχος θα πρέπει να γίνεται ύστερα απο κλινική εξέταση ωστε να είναι άρτια επικεντρωμένος,να περιλαμβάνει τις αρθρώσεις κεντρικότερα και περιφερικότερα του κατάγματος για να μην διαφύγουν κακώσεις, και τέλος να είναι πλήρης με όλες τις απαραίτητες προβολές.

Επι αμφιβολίας ή αδυναμίας του ακτινολογικού ελέγχου την διάγνωση μπορεί να συμπληρώσει με εξαιρετική ακρίβεια η αξονική τομογραφία.

Πώς γίνεται η διάγνωση των καταγμάτων;

διαγνωση καταγματων

Ποιά η θεραπεία των καταγμάτων;

Οι βασικοί στόχοι στην αντιμετώπιση των καταγμάτων είναι:

  • Η ανάταξη του κατάγματος ωστε να αποκατασταθεί ο άξονας και η ανατομία του οστού.
  • Η ακινητοποίηση του οστού να είναι γρήγορη και ασφαλής ωστε να έχουμε άμεση κινητοποίηση του ασθενούς.
  • Η υποστήριξη της διαδικασίας της πόρωσης,εξασφαλίζοντας τις βιολογικές και εμβιομηχανικές προυποθέσεις που είναι απαραίτητες για την ευόδωση του.
Η θεραπεία ενός κατάγματος εξαρτάται από τον τύπο κατάγματος, τη σοβαρότητα και τη θέσης του, καθώς επίσης και την κατάσταση του ασθενούς.Οι θεραπευτικές μέθοδοι που ακολουθούμε σήμερα είναι:
Ακινητοποίηση σε γύψινο επίδεσμο

Η εφαρμογή του γύψου στα κατάγματα των οστών έχει πολλαπλές ιδιότητες. Πρωτίστως αποτελούν μέρος της συντηρητικής αντιμετώπισης των καταγμάτων (εφόσον ενδείκνυται), προσφέροντας προστασία, αναλγησία και φυσικά συνθήκες επούλωσης του οστού.

Υπάρχουν δίαφορα υλικά γύψου και ποικίλες εφαρμογές ανάλογα με την πάσχουσα περιοχή. Τοποθετούνται εφαρμοστά με την χρήση βαμβακιού, ώστε να αποτρέπουν στις δυνάμεις που ασκούνται να παρεκτοπίσουν τα κατεαγότα άκρα. Βοηθάει ουσιαστικά να διατηρηθεί ένας καλός άξονας στο σημείο του κατάγματος.

Οι γύψινοι επίδεσμοι πρέπει να τοποθετηθούν σε προκαθορισμένο χρόνο από την έναρξη της θεραπείας. Ο γύψος σήμερα έχει αλλάξει σημαντικά απο τις πρώτες μορφές του. Υπάρχουν υλικά (ρητίνης) που έιναι περισσότερο ελαφριά και σε ποικίλους χρωματισμούς. Ο γύψος ως εύπλαστο υλικό προσαρμόζεται εύκολα στις ανατομικές ιδιαιτερότητες του σώματος και σε τυχόν μετατραυματικές παραμορφώσεις. Η τεχνική εφαρμογής του εξαρτάται απο ποικίλους παράγοντες. Οι σημαντικότεροι είναι η στιγμή εφαρμογής του (απο την ωρα του ατυχήματος) και η περιοχή που εφαρμόζεται. Τις περισσότερες φορές ο γύψος δεν εφαρμόζεται κυκλοτερώς, γιατί στην εστία του κατάγματος η αιμορραγία απο το οστό ενδέχεται να προκαλέσει πίεστικά φαινόμενα σε ιστούς ,αγγεία και νεύρα. Στην αρχή εφαρμόζουμε νάρθηκα (μη κυκλοτερης γύψινη επιφάνεια) ο οποίος σταθεροποιείται με ελαστικό επίδεσμο. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται ακινητοποίηση της περιοχής και προσαρμογή στο οίδημα(πρήξιμο) τις πρώτες 48 ώρες. Ακολουθεί η τροποποίηση αυτού μετά απο μερικές ημέρες, όταν εγκατασταθεί το οίδημα στην περιοχή και δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας άλλων ζωτικών ιστών.

Η εφαρμογή γύψινου επιδέσμου δεν χρησιμοποιείται μόνο στην συντηρητική αντιμετώπιση των καταγμάτων. Υπάρχουν περίπτώσεις οπου η ακινητοποίηση μίας αρθρωσης επιβάλλεται. Τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν οι συνδεσμικές κακώσεις και η ακινητοποίηση στα πλαίσια μετεγχειρητικής αποκατάστασης.Η ακινητοποίηση μίας κάκωσης  εκτός απο τον θεραπευτικό της ρόλο, συμβάλλει ουσιαστικά και στην αναλγησία του ασθενούς.

 

 

 

Eξωτερική οστεοσύνθεση

Η εξωτερική οστεοσύνθεση αποτελεί μία σύγχρονη τεχνική η οποία στοχεύει την αντιμετώπιση διαφόρων τύπων καταγμάτων και παθολογικών καταστάσεων των οστών και των αρθρώσεων. Σύμφωνα με  την τεχνική αυτή τα οστά προσαρμόζονται σε μία εξωτερική συσκευή, η οποία σταθεροποιεί το τραυματισμένο άκρο. Η εξωτερική οστεοσύνθεση είναι εξαιρετικά χρήσιμη στα επιπλεγμένα (κατάγματα που ερχονται σε επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον)  και στα στντριπτικά κατάγματα.

Με την εξωτερική οστεοσύνθεση τοποθετούμε δια του δέρματος ειδικές βελόνες και στις δύο πλευρές του κατάγματος. Ανατάσσουμε το κάταγμα με  την βοήθεια ακτινολογικού μηχανήματος και στην συνέχεια το ακινητοποιούμε εφαρμόζοντας ειδικό εξωτερικό μηχανισμό. Κατά την εφαρμογή της εξωτερικής οστεοσύνθεσης δεν απαιτείται η ανοικτή ανάταξη (περαιτέρω τραυματισμός της περιοχής),με συνέπεια την ελάχιστη διεγχειρητική παρέμβαση στα μαλακά μόρια. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την αποκατάσταση καθώς διατηρείται η εξωοστική αγγειακή παροχή.

Τα βασικά πλεονεκτήματα της εξωτερικής οστεοσύνθεσης πολλά. Επιτυγχάνουμε σταθερή συγκράτηση του κατάγματος ,χωρίς να διαταραχθεί ή και να επεκταθεί το τραύμα προσφέροντας καλύτερες δυνατότητες για τον μετέπειτα έλεγχο του τραύματος και την αντιμετώπισή του. Με τα συστήματα αυτά επιτρέπονται χειρισμοί των τμημάτων του άκρου, ώστε να επιτευχθεί αποκατάσταση του μήκους και του άξονα του άκρου.

Το βασικό μειονέκτημα της τεχνικής  είναι ότι η πώρωση του κατάγματος καθυστερεί, ή μερικές φορές δεν επιτυγχάνεται.

Η εφαρμογή της εξωτερικής οστεοσύνθεσης στηρίζεται στις αρχές της βιολογικής οστεοσύνθεσης οι οποίες είναι: 1) σταθερή οστεοσύνθεση, 2) η διατήρηση της ακεραιότητας των μαλακών μορίων της περιοχής  και 3) η γρήγορη μετεγχειρητικά φόρτιση του άκρου.

Τα συστήματα εξωτερικής οστεοσύνθεσης μπορεί να είναι μονόπλευρα ή αμφοτερόπλευρα ανάλογα με το αν το κάταγμα συγκρατείται από την μια ή και από τις δυο πλευρές του οστού.

Ένα διαφορετικό και περισσότερο πολύπλοκο σύστημα εξωτερικής οστεοσύνθεσης , είναι ένα σύστημα πολλών μηχανικών τμημάτων γνωστό ως ILLIZAROV.

Η σύλληψη της συγκεκριμένης μεθόδου έγκειται στην διατατική οστεογένεση και στηρίζεται στην μηχανική πρόκληση παραγωγής οστίτη ιστού μέσω της προοδευτικής απομάκρυνσης δύο οστικών επιφανειών. Αυτό οδηγεί σταδιακά στη δημιουργία βιολογικής γέφυρας, που προέρχεται από την τοπική νεοαγγείωση. Η περιοδική αξονική διαχείριση του οστού είναι σημαντική για την διατήρηση της οστικής μάζας και την καθοδηγούμενη οστική ανακατασκευή.

Η συσκευή Ilizarov αποτελείται συνήθως από 3 ή 4 δακτυλίους, που τοποθετούνται εκατέρωθεν του κατάγματος ή της οστεοτομίας.

Η μέθοδος και η συσκευή Ilizarov αποτελεί αποτελεσματική εναλλακτική πρόταση για την αντιμετώπιση δυσεπίλυτων ορθοπαιδικών προβλημάτων. Αυτή βασίζεται στην εμβιομηχανική αρχή της αξονικής συμπιεστικής φόρτισης και μικροκίνησης στην ζώνη οστεογένεσης διεγείροντας την οστική γεφύρωση του κατάγματος, με συνέπεια αυτή η μέθοδος να είναι επιτυχής σε περιπτώσεις, που οι άλλες μέθοδοι έχουν αποτύχει.

 

 

Συνεργασίες με ιδιωτικά Νοσοκομεία και Ομίλους

  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος
  • Ορθοπαιδικος Αθηνα
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος
  • Ορθοπαιδικος Αθηνα
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος Αθηνα
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος Αθηνα
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος Σπηλιωτοπουλος
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος Αμπελοκηποι
  • Ορθοπαιδικος Αμπελοκηποι
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος
  • Ορθοπαιδικος Χειρουργος

    Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική του περιεχομένου της ιστοσελίδας orthosoma.gr με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του κατόχου του βάση του Νόμου 2121/1993 και τους κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

    © 2019 - orthosoma.gr | Κατασκευη Ιστοσελιδων Web Builders
    Ενημέρωση
    Για να έχουμε ανοικτή την πόρτα σε όσους μας χρειάζονται και κλειστή στον κορωνοϊο (COVID-19) ακολουθούμε όλες τις οδηγίες των επίσημων φορέων.
    Περισσότερα